ماه روح گرسنه ٢٠٢٠:
فستیوال روح گرسنه پکن، یکی از چند جشن مهم روزهای ماه ارواح در ماه هفتم تقویم قمری چینی به شمار می آید.
باور بر این است که ارواح درگذشتگان چینی اجازه دارند در نخستین روز این ماه یعنی ماه ارواح از جهنم بیرون بیایند. هزاران سال است که این ماه، ترسناک ترین ماه سال به شمار می آید. مردم برای شرکت در تفریحات خاص و عجیب و غریب در خیابان های شهر پرسه می زنند و بسیاری از مردم هراسان چین سعی می کنند از شنا کردن یا تنها ماندن در شب پرهیز کنند تا مبادا روح دشمن آنها را تعقیب کند.
ارواح به دشمنان خود حمله می کنند و در کل ممکن است عصبانی یا بدخواه باشند. بنابراین مردم چین، سنت های خاصی دارند که بر اساس آن تعیین می کنند چه کارهایی را باید در این موقعیت و در روز نخست این رویداد، چهاردهم یا پانزدهم هفتمین ماه تقویم قمری چین برای جشنواره روح گرسنه پکن و آخرین روز از این ماه ویژه انجام دهند.
نخستین روز ماه روح گرسنه ٢٠٢٠:
در نخستین روز این ماه، مردم اسکناس هایی ساختگی را در خارج از منازل یا محل کار خود کنار رودخانه ها یا در دشت ها می سوزانند.
مردم همچنین عود روشن می کنند و برای پرستش و دعا برای ارواح ناراحت گرسنه، غذا نذری می دهند، همه جا از جمله مناطق تجاری و مسکونی، فانوس هایی که با رنگ قرمز رنگ آمیزی شده را آویزان می کنند.
در این روز مراسم خیابانی، مراسم در بازار و مراسم در خیمه ها بر پا می شود. در طول برگزاری مراسم خیابانی و بازار، مردم در خیابان ها و بازارها جمع می شوند تا این جشنواره را جشن بگیرند.
آخرین روز ماه روح گرسنه ٢٠٢٠:
آخرین روز هفتمین ماه تقویم قمری مصادف با برگزاری جشنواره ای ویژه نیز می باشد. این روز، زمانی است که دروازه های جهنم مجدداً بسته می شوند. مردم جشن می گیرند و مراسم این روز را به شیوه های مختلف برگزار می کنند. بسیاری از مردم، اسکناس ها و لباس های بیشتری را می سوزانند تا ارواح بتوانند از آنها در جهنم استفاده کنند.
بسیاری از خانواده ها شب هنگام فانوس هایی را بر روی قایق های کوچک در رودخانه شناور می کنند. مردم از چوب و کاغذ، فانوس های رنگارنگی درست می کنند، و خانواده ها نام درگذشتگان خود را روی فانوس ها می نویسند. باور بر این است که ارواح با تعقیب فانوس های شناور بر روی رودخانه از آنجا دور می شوند.
پیشینه جشنواره روح گرسنه پکن:
ریشه و خاستگاه جشنواره روح گرسنه پکن و ماه ارواح در چین نامعلوم است. فرهنگ های آسیایی از هند تا کامبوج و ژاپن از باورهای مشترکی درباره این ماه برخوردارند، و این آداب و رسوم به نظر به پیش از زمان بودا برمی گردد. ادیان عامیانه قدیمی و باستانی کل این منطقه را فرا گرفته است.
برخی از ادیان عامیانه قدیمی و باستانی این منطقه در آیین تائوئیسم، دین بومی کشور چین ادغام شده اند. بر اساس آیین تائوئیسم، دروازه های جهنم در روز نخست ماه هفتم تقویم قمری گشوده می شود و ارواح گرسنه آزاد می شوند تا به دنبال غذا بروند یا از کسانی که با آنها بدرفتاری کرده اند، انتقام بگیرند. معتقدین به آیین تائوئیسم با یکدیگر برای آزادی و رهایی ارواح سرود مناجات سر می دهند.
داستانی دیگر در این زمینه وجود دارد مبنی بر این باور که پادشاه یاما (پادشاه جهنم)، دروازه های جهنم را باز می کند و به تعدادی از ارواح وحشی اجازه می دهد تا در روز نخست ماه هفتم تقویم قمری از قربانی هایی که مردم برای آنها تدارک دیده اند، لذت ببرند. در آخرین روز این ماه ارواح وحشی و گرسنه به جهنم باز می گردند و دروازه های جهنم بسته می شود. برخی از مردم چین معتقدند که دروازه های بهشت نیز در طول مدت این ماه باز می شوند، بنابراین برای ارواح درگذشتگان خود که از بهشت می آیند نیز، دعا می کنند.
کشورهای شرق آسیا همچون ژاپن، سنگاپور، مالزی، تایوان و تایلند نیز مراسم روح گرسنه را جشن می گیرند.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و مشاهده وبسایت رسمی رویداد
اینجا کلیک نمایید.